ေနရာ

ညေနခင္းအရိပ္ေတြ
တစ စရွည္ထြက္လာသလို
ငါ့အာရံုမွာလဲ
မမွတ္မိႏိုင္တဲ့ အတိတ္ေတြက
တရိပ္ရိပ္က်ယ္ၿပန္ ့
ၿပီးေတာ့ တိတ္ဆိတ္စိမ္းကားလြန္းၿပန္ေသးရဲ့
အခ်စ္လဲေမ ့
အမုန္းလဲေမ
ၿပံဳးတတ္ဘို ့လဲေမ ့
ငါ့ကိုယ္ငါပါ ေမ ့လိုက္ႏိုင္တာ
သိပ္ေကာင္းတယ္
နင္နဲ ့အခ်စ္ဇာတ္လမ္းက ၿပဇာတ္တစ္ခုလိို
ငါပါဝင္ခြင့္မရွိခဲ့တဲ့ တခန္းရပ္မွန္း
ေမွးမွိန္တဲ့အာရံုမွာေတာင္
တလတ္ဆတ္ မွတ္မိလိုက္ေသးတယ္
နင့္အရယ္ႏႈတ္ခမ္း
နင့္မ်က္ရည္
နင့္ဓါးသြားစကားလံုး
ငါအလြတ္မရတတ္ေတာ့တဲ့ နင့္ပံုရိပ္ေတြ........
အိပ္မက္က ငါရုန္းထြက္ခဲ့ၿပီ။
ဘဝဟာ
မခ်ိဳၿမ မခါးသက္
အခ်ိန္တန္ရင္ေမ့တတ္တဲ့ သဘာဝနဲ ့
နင္လဲ ေပ်ာ္ေအာင္ေနပါ။

စာအုပ္ၾကီး

ကၽြန္မတို ့ ငယ္စဥ္ေက်ာင္းတက္စဥ္က ေက်ာင္းသင္ရိုးညႊန္းတမ္းစာအုပ္ေတြနဲ ့သင္ခန္းစာ အသစ္အသစ္ေတြ သင္ၾကားခဲ့ရပါတယ္။ ေနာက္ေတာ့ဆရာက သင္ရိုးစာအုပ္မွ ရွင္းၿပတာေတြ မွတ္သားရင္း ကိုယ္တိုင္ၿပဳစု ထုတ္ႏႈတ္ထားတဲ့ စာအုပ္နဲ ့ စာေမးပြဲေတြၿဖတ္ေက်ာ္ခဲ့ရပါတယ္။ ကိုယ္ပိုင္မွတ္စုထဲမွာ ရွင္းလင္းခ်က္ အတိုေကာက္ေတြ ေန ့စဥ္သင္ခန္းစာေတြ မွတ္သားစရာေလးေတြ နဲ ့ သင္ရိုးစာအုပ္ကို မကိုင္ၿဖစ္သေလာက္ ပါပဲ။ ဒီလိုနဲ ့ အလုပ္ခြင္ထဲေရာက္လာတဲ့အခါ လုပ္ငန္းခြင္ရဲ့ စည္းမ်ဥ္းစည္းကမ္း အလုပ္သေဘာသဘာဝ နဲ ့ လုပ္ငန္းခြင္တြင္းမွ ကိရိယာ တန္ဆာပလာအသံုးၿပဳမႈေတြအတြက္ ေက်ာင္းသင္ရိုးနဲ ့ တူတဲ့ စာအုပ္ေတြ အသံုးခ်ရၿပန္ပါတယ္။ ေနသားတက် ၿဖစ္သြားတဲ့ ေနာက္ေတာ့ အလြယ္တကူ ကိုယ္ပိုင္မွတ္စုနဲ ့ အခ်ိန္ေတြ ေက်ာ္လႊား ခလုတ္တိုက္ရင္း ၿဖစ္သန္းရပါတယ္။ ဒီေနရာမွာ ကၽြန္မ ၾကံဳဆံုလာရတာက လုပ္သက္ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ ၿဖတ္သန္းၿပီးေတာင္ သင္ရိုးညႊန္းတမ္းသာ လက္ကိုင္ထားတဲ့ လူတခ်ိဳ  ့တေလပါ။ ကၽြန္မ သူတို ့ကို အၿပစ္ဆို ႐ႈံ  ့ခ်ၿခင္းမရွိပါဘူး။ ဒီေနရာမွာ ဆိုလိုၿခင္တာက တခါတေလ သူတို ့နဲ ့ဆံုရတဲ့အခါ ကေမာက္ကမ နဲ ့ ရယ္စရာ အခ်ိန္ေလးေတြ ပိုင္ဆိုင္ရပါမယ္။ 

လူတိုင္း ကိုယ္ၿဖစ္ခ်င္တာနဲ ့ ၾကံဳလာတဲ့အခါ အလ်င္စလို ၿဖစ္တတ္ၾကပါတယ္။ သင္ ဒီအခ်ိန္မွာ အရာရာ တိက် ေစ့စပ္ ၿပီး အခ်ိန္ယူ စစ္ေဆး စဥ္းစားတတ္သူ တစ္ေယာက္နဲ ့ၾကံဳလာတဲ့ အခါ ဘယ္လိုခံစားရမလဲ။ စိတ္ပ်က္ လက္ပ်က္ အမူအယာမ်ိဳး  ၿဖစ္မသြားပါနဲ ့။ သင့္ေရွ ့က သင့္ၿပႆနာ အတြက္ အခ်ိန္ေပးၿပီး တို ့ကနန္း ဆိတ္ကနန္း အားတက္သေရာ ကူညီေပးေနတဲ့ သူကို အားနာပါ။ သင္ သူ ့ကို ခဏ အာရံုစူးစိုက္ၾကည့္မိရင္ သူ ့အမူအရာမွာ သင့္ရဲ့ စိတ္ပ်က္မႈေၾကာင့္ ညစ္ႏြမ္းေနတဲ့ အာရံုကို ေၿဖေဖ်ာ္ေပးႏိုင္တဲ့ သူ ့ရဲ့ ထူးၿခားအက်င့္ဝသီေၾကာင့္ သင္ၿပံဳးလာမိမွာပါပဲ။ သူလို လူတစ္ေယာက္ကို သင္သာ အလုပ္ရွင္ၿဖစ္ခဲ့ရင္ ႏွစ္သက္မိမွာပါပဲ။ သူ ့ရဲ့အလုပ္လုပ္ပံုေႏွးတာ သူ ့ report ေတြ သူမ်ားလို အခ်ိန္မွီ မေရာက္ႏိုင္တာ သူ ့မွာ မရွင္းလင္းႏိုင္ေသးတဲ့ ၿပႆနာရပ္ေတြ ေတာင္လိုပံုေနတာ တံု ့ၿပန္မႈေႏွးတာေတြအတြက္ ကေတာ့ ၾကိဳတင္စဥ္းစားရမဲ့ ၿပႆနာေတြပါ။ အလြန္အေသးစိတ္က်တာေၾကာင့္ သိခ်င္တဲ့ information အတြက္ကေတာ့ သူ ့တေနရာထဲက ၿပည့္စံုႏိုင္ေပမဲ ့ အခ်ိန္မီ မၿပီးစီးႏိုင္လို ့ ထပ္ခါထပ္ခါ ပံုလာတဲ့ အလုပ္ေတြအေၾကာင္းၿပၿပီး သူက အလုပ္ခ်ိန္အတြင္း ခိုးလဲ အိပ္ငိုက္တတ္ပါေသးတယ္။ အလုပ္ကို သူကိုယ္တိုင္က အဆံုးသတ္တာ မဟုတ္ရင္ စိတ္တိုင္း မက်တတ္ပါဘူး။ သူတို ့စိတ္တိုင္းက် အဆံုးသတ္ထားတဲ့ အလုပ္ေတြအတြက္လဲ သူတို ့ က ဘယ္အခ်ိန္ ေမးေမး အလြတ္ရေနတတ္ပါတယ္။ 

ကၽြန္မ အလုပ္ေတြေၿပာင္းခဲ့ဘူးတဲ့ေနရာတိုင္းမွာ သူတို ့လိုလူမ်ိဳး အတိအက်ေတြနဲ ့ ဆံုဆည္းရပါတယ္။ လူအေတာ္မ်ားမ်ား စိတ္မရွည္ၾကပါဘူး။ ထက္ၿမက္တဲ့ လူငယ္တခ်ိဳ  ့နဲ ့ဆိုအေစးမကပ္တဲ့ အၿပင္အၿမဲလိုလို ကို စာအုပ္ၾကီးသမားမ်ားနဲ ့ ရန္ၿဖစ္တတ္ၾကပါတယ္။ စာအုပ္ၾကီးအတိုင္း ေနတဲ့သူတို ့အမ်ားစုဟာ အလုပ္နယ္ပယ္မွာ Professional ဆိုတဲ့ေနရာကိုလဲ မရတတ္ၾကတာ သတိထားမိပါတယ္။

 ဟုတ္ကဲ့။ ကၽြန္မရဲ့ အသိညာဥ္ေသးေသးေလးနဲ ့ သူတို ့ထံမွ ဘဝေနနည္းအေၾကာင္း ကိုယ့္အတြက္ကိုယ္ သင္ၾကားပါတယ္။ လ်စ္လူ႐ႈသင့္တာေတြအတြက္ အခ်ိန္ကုန္မသြားေစဘို ့ပါ။ ဒါေပမဲ့ ကၽြန္မကိုယ္ပိုင္မွတ္စုထဲက အတိုေကာက္ မွတ္သားနည္းမွာ ဒီ့ထက္နည္းနည္းပိုၿပီး ၿပည့္စံုေစဘို ့လဲ လိုအပ္ပါလိမ့္မယ္။ စာအုပ္ၾကီးေတြသယ္ၿပီး ေရွ  ့ဆက္ဘို ့က ... ေလးလို ့ပါ။

GTI PYAY

အေရွ ့ဘက္ကမ္းေၿခတေနရာ
အနီးအေဝးဆီက
ႏွလံုးသားေတြေပါင္းစံု
ဘဝမွတ္တိုင္ေတြရဲ့
ၿမစ္ဖ်ားခံရာ ေနရာ အမွတ္တရ အၿဖစ္
တခ်ိဳ ့ကလဲ စိတ္လက္ကိုယ္ဆံု
တခ်ိဳ ့ကလဲ စိတ္သာေစ ကိုယ္မလာၿဖစ္
ဘယ္လို အေၾကာင္းရင္းမ်ိဳး
ဆံုဆည္း မဆံုဆည္းသည္ၿဖစ္ေစ
ဒီေနရာမွေန
ေပ်ာ္ရႊင္မႈကိုေတာ့ မွ်ေဝခံစားႏိုင္မွာပါ။
ဒီေန ့ ငါတို ့ တူညီတဲ့ ႏွလံုးသားတစ္စံုစီ
တူညီဝတ္စံုကိုယ္စီ
တူညီအၿပံဳးကိုယ္စီ
ခ်စ္ခင္လႈိက္လွဲမႈကိုယ္စီနဲ ့
လြန္ေၿမာက္ခဲ့ၿပီးတဲ့ ေက်ာင္းေတာ္စီသို ့
တခဏေတာ့ ၿပန္ေရာက္ခဲ့ၾကသည္
ခရီးေတြ ေဝးကြာ
သင္ရိုးေတြ လိုက္ေလ်ာညီ ကိုယ္စီ ေၿပာင္းလဲခဲ့ေပမဲ့
ငါတို ့ရင္ထဲမွာ"သင္" အၿမဲရွိပါသည္
GTI PYAY

ေႏြ

ဆူေလာင္ ပူအိုက္
အမႈိက္သရိုက္
ေလေပြတိုက္
ဥၾသ အူ
တံလွ်ပ္ထူ
ရြက္ဝါရာသီ ေနရာယူ
.............
လြမ္းတာ.... ေႏြ...။

April Angel

ဧပရယ္ နတ္သမီးရယ္
ဒီရာသီေရာက္တိုင္း
ငါတို ့ကို ဘယ္လိုမ်ား ညိွဳ  ့ယူဖမ္းစားသလဲ။
အဝါေရာင္ အဆင္ နင့္ ခ်ပ္ဝတ္တန္ဆာမွာ
ခရမ္းေရာင္ ပ်ဥ္းမ ဝတ္မႈံေတြလဲ ေရာေထြးပါရဲ့။
အနီေရာင္ စိန္ပန္းပြင့္လႊာေတြလဲ ေရာေထြးပါရဲ့။
ၿပာလြင္ႏုႏု ေကာင္းကင္ နဲ ့ တိမ္ၿဖဴမွ်င္
ဟိုသည္ တစ ေရာယွက္။
နင့္ရဲ့ သံစဥ္ၾကိဳးတစ္ေလွ်ာက္
ငါတို ့အားလံုး ၿမဴးၾကြ ကခုန္
နင္ၿဖန္းတဲ့ေရစင္ မွာ ငါတို ့ႏွလံုးသားေတြ စြတ္စို ေအးၿမ
ေမတၱာတရားေတြ ပိုၿပီးရွင္သန္ ၿပန္ ့ေဝေစ
ခ်စ္ခင္ၿငိမ္းခ်မ္းေစ
ေႏြးေထြး လင္းလက္ေစ
ႏွစ္သစ္ အတာေရ။

မိုးမစဲခင္

အၿပင္မွာ အေမွာင္နဲ ့
မိုးကလဲ သည္းဆဲ
တေရးၿပန္အိပ္လိုက္ဦးစို ့ရယ္
ဒဏ္ရာေတြလဲ ၾကိတ္မွိတ္သာ
ၿမိဳခ်လိုက္ပါ။
ေကာင္းကင္တခြင္လံုး စင္စင္လင္းဘို ့
အခ်ိန္ကိုသာ ေစာင့္ၾကရံုေပါ့။
ၾကယ္ေတြ တမွိတ္မွိတ္လက္လာရင္ေတာင္
တို ့ခရီးဆက္ဘို ့လံုေလာက္ပါၿပီ။
အခ်စ္ သစၥာ သံေယာဇဥ္ေတြ
စည္းစိမ္ ဂုဏ္ပုဒ္ ဓနေတြ
အေပၚယံၿငိမ္းခ်မ္း သာယာမႈေတြ
ခဏတာ တဘဝစာ ေလာင္ၿမိဳက္
အရွည္သၿဖင့္စဥ္းစားရင္ ရယ္စရာမွ်သာ
ကဲ...ပါ
မိုးမတိတ္ခင္ေတာ့
တေရးခဏအိပ္လိုက္ဦး
ေရာင္နီလာရင္ ေရွ ့ဆက္ဘို ့။

'............................'

ဆိတ္ၿငိမ္ထိုင္းမႈိင္းမႈကို
ဘယ္အရာက သယ္ေဆာင္ခဲ့ပါသလဲ။
ေလေၿပထဲ ေမ်ာလြင့္လာတဲ့ အလြမ္းေတြေပါ့။
အလြမ္းေၾကာင့္ ညေနခင္းတခ်ိဳ ့မွိန္ေဖ်ာ့ တခ်ိဳ ့စူးရဲ
အလြမ္းေၾကာင့္ တခါတရံ တိတ္ဆိတ္ေအးစက္ တခါေတာ့လဲ ေလရိုင္းတသုန္သုန္
တရိပ္ရိပ္ေၿပးလႊားေနတဲ့ နာရီထဲမွာ
အလြမ္းနဲ ့ေၿခစံုရပ္သူ ငါတစ္ဦးတည္းပါေပါ့လား
ေက်ာင္းေရွ ့အုတ္ခံုမွာ အၿပံဳးတဝက္နဲ ့ေတြ ့ရတတ္တဲ့ နင့္မ်က္ႏွာ
ဗန္ဒါပင္ေအာက္ ခံုတန္းလ်ားေတြမွာာ ငါ့ကို အၾကည့္ တမင္လႊဲတဲ့ နင့္မာယာ
ေက်ာင္းေရအိုးစင္မွန္ထဲက အၾကည့္စူးစူးတစ္ခါ
အိပ္မက္ထဲက ခရမ္းေရာင္ကမၻာ
စိန္ပန္းေဝတဲ့ တရာသီစာ
10 ႏွစ္တာၾကာေတာင္ ငါ့ေနာက္ေက်ာမွာ စြဲကပ္ဆဲ
ငါ့ေက်ာင္းဗလာစာအုပ္ေနာက္ေက်ာက
နင့္ပံုတူ ခဲၿခစ္ရာ
ငါဟာ နင့္အတြက္နဲ ့ ပန္းခ်ီဆရာ ၿဖစ္လာခဲ့သူ။
နင့္သူငယ္ခ်င္းေတြေရရြတ္တတ္တဲ့ နင့္အမည္
အလြမ္းနဲ ့စီၿခယ္မိ
ဘယ္ေလာက္နာၾကင္စရာေကာင္းလုိက္ေလသလဲ။
တိတ္တိတ္ေလးနားေထာင္
ဝွက္ထားတဲ့ အၿပံဳးတစ္ခု ၿဖတ္သြားတဲ့ ငလွ်င္ငယ္တစ္ခုနဲ ့အတူ
နင္နဲ ့ငါ ဆံုဘူးတဲ့ စကား
သံုးခြန္းမၿပည့္ေပမဲ့
တဘဝစာ သတိရမိတဲ့ အၿဖစ္
ဒါအခ်စ္လား။
ဒီမွာ ငါကေတာ့
အလြမ္းခါးခါးေတြ တေငြ ့ေငြ ့နဲ ့
မေမ့ရက္ေသးသူေလ။